"راه رسیدن به قدرت این است که آن را به دست آورده و تصاحب کنی" – ویلیام "باس" توید

تامنی هال بازی‌ای از خنجر زدن به پشت، فساد، اتحادهای موقت و به دست آوردن قدرت به هر قیمتی است. اگر می‌خواهید بر نیویورک حکومت کنید، باید جمعیت‌های مهاجر رو به رشد شهر را علیه یکدیگر بازی دهید. به گروه‌های مهاجران که به شما بدهی سیاسی دارند، کمک کنید، از آنها طلب سیاسی خود را بگیرید و تا حریفان خود را بدنام کنید و انتخابات را ببرید.

در تامنی هال، بازیکنان به مهاجران کمک می‌کنند تا در نیویورک ساکن شوند، بدهی‌های سیاسی از آن گروه‌های مهاجر جمع‌آوری می‌کنند، سرپرستان محله را به منهتن می‌فرستند تا رای‌ها را تضمین کنند و حریفان سیاسی خود را بدنام می‌کنند. در پایان هر چهار سال، انتخابات برگزار می‌شود و بازیکنی که بهترین استفاده از پایه قدرت خود را می‌کند، به عنوان شهردار انتخاب می‌شود. چنگال شهردار بر شهر بسیار ناپایدار است. پس از هر انتخابات، شهردار باید به حریفان سیاسی خود با قرار دادن آنها در دفاتری که می‌توانند برای به دست آوردن کنترل شهر تلاش کنند، بدهی خود را بپردازد. هر بازیکن دوست شماست و هر بازیکن دشمن شماست.

تامنی هال ماشین سیاسی بود که بر سیاست‌های شهر نیویورک با سازماندهی جمعیت‌های مهاجر تسلط داشت. در حالی که تأثیر این سازمان از زمان تأسیس آن در دهه ۱۷۹۰ تا سقوط آن در دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت، این بازی در منهتن پایین تقریباً بین سال‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۷۰ – عصر باس توید – تنظیم شده است.